Serce z Wirnika 2

Intro

(The rhythmic, wet squeak of a hand-cranked rubber wringer: "Squeak... slosh... squeak...")

Verse 1

Poniedziałkowy poranek zawsze zaczynał się od mgły w łazience

Gdy matka odpalała ten nasz wielki, emaliowany, głośny gar

Woda podgrzana na kuchence parowała gęsto na kafelki

A pralka „Frania” z głębokim basem uwalniała swój ukryty żar

Wrzucaliśmy do środka białe pościele i ciężkie, szorstkie ręczniki

Sypiąc garść proszku „IXI”, co pachniał chemią i czystym domem

Wirnik na dnie kręcił zawzięcie tę naszą rodzinną historię

Gdy świat za oknem płynął swoim szarym, codziennym rytmem i skłonem

Pre-Chorus

Mokry pył, zapach szarego mydła i wilgoć skraplająca się na ścianie

Byliśmy razem, dzieląc ten trud i to proste, ciężkie zadanie

Chorus

Ooo, rdzawy blues z wirnika starej „Frani”!

Gdy w kłębach pary znikali wszyscy zmęczeni i ponurzy panowie

Te gumowe wałki wyżymaczki kręcone z wysiłkiem zmęczonej dłoni

Prasujące wodę z tkanin, zanim wieczorny chłód nas dogoni

Mieliśmy tak niewiele, szum silnika i czystą pościel na sznurze...

Dlaczego dziś w cichych automatach tak bardzo tęsknimy za tamtą burzą?

Verse 2

Mój ojciec wspominał, jak pomagał matce kręcić tę korbę ze stali

Gdy ciężkie poszwy blokowały się między wałkami na amen

Śmiali się oboje, wycierając spocone czoła mokrym rękawem

Wiedząc, że to pranie to ich wspólny, mały fundament

Dziś wrzucasz ubrania do białej szuflady, klikasz bezduszny ekran

Pralka pierze sama, cicho, bez emocji, bez pary i bez słów

Nie czujesz zapachu ciepłej wody, nie ma tego wspólnego wysiłku

Wszystko jest sterylne, zamknięte i strasznie puste pośród tych naszych snów

Chorus

Ooo, rdzawy blues z wirnika starej „Frani”!

Gdy w kłębach pary znikali wszyscy zmęczeni i ponurzy panowie

Te gumowe wałki wyżymaczki kręcone z wysiłkiem zmęczonej dłoni

Prasujące wodę z tkanin, zanim wieczorny chłód nas dogoni

Mieliśmy tak niewiele, szum silnika i czystą pościel na sznurze...

Dlaczego dziś w cichych automatach tak bardzo tęsknimy za tamtą burzą?

Guitar Solo

(Harmonica and accordion weave together, heavy and wet, dripping with nostalgia)

Bridge

Ojciec wyciąga gumowy wąż z wanny...

Brudna woda z mydlinami spływa z głośnym siorbnięciem do odpływu.

Łazienka powoli stygnie, na kafelkach zostają tylko lśniące krople.

Mama rozwiesza pranie na balkonie, a wiatr targa mokre płótno.

„Skończone” – mówi z ulgą...

I zapach czystości rozchodzi się po całym bloku.

Outro

Emaliowany cylinder w kącie.

Pisk gumowych wałków ucichł.

Zapach proszku powoli znika.

Został tylko ten rdzawy blues...

I czysty wiatr na sznurkach.

End